Als Model Rail Reporter heb ik de afgelopen tijd intens meegeleefd met de gebeurtenissen rondom Miniworld Rotterdam. We zijn samen door een emotionele rollercoaster gegaan: van het pijnlijke nieuws van het faillissement tot het onverwachte en hoopvolle bericht dat ondernemer Wim Beelen te hulp schoot. We dachten dat de rust was wedergekeerd.

Maar de nieuwe realiteit is harder dan gedacht. Het bericht dat Miniworld voor 1 augustus weg moet van het Weena, of anders alsnog geconfronteerd wordt met torenhoge huur, voelt voor mij niet zomaar als zakelijk nieuws. Het voelt als een mes in de rug van iedereen die zich met hart en ziel inzet voor cultuur en erfgoed.

Een onbegrijpelijk steekspel

Laten we eerlijk zijn: dit is in geen enkel opzicht te bevatten, laat staan te begrijpen. Hoe kun je als gemeente enerzijds een doorstart mogelijk maken – waardoor het publiek weer hoop krijgt en de deuren openen – om een week later de deur zo hard weer dicht te gooien?

Het lijkt erop dat de gemeente Rotterdam hier een spel speelt over de ruggen van goedwillende mensen. Dit komt niet zomaar uit de lucht vallen; dit is een pijnpunt dat al veel langer speelt, maar waarover nooit open kaart is gespeeld. Het roept grote vragen op over de opstelling van de gemeente: is dit werkelijk bestuurlijk handelen, of is dit pure kapitaalvernietiging?

De kwetsbaarheid van onze passie

Wat we hier zien, is de pijnlijke bevestiging van hoe fragiel en kwetsbaar onze hobby is. Er liggen nieuwe visies voor de stad en het vastgoed, maar moet dat betekenen dat een uniek project als Miniworld – dat met zoveel liefde en vakmanschap is opgebouwd – zomaar afgebroken kan worden?

Natuurlijk, in een proces van deze omvang hadden zaken aan alle kanten beter gekund. Maar de huidige koers van de gemeente getuigt van een kilheid die geen ruimte laat voor de waarde die Miniworld toevoegt aan de stad.

Een oproep aan de community

Dit alles heeft mij aan het denken gezet over wat wij als modelspoorders voor elkaar kunnen betekenen. Als er één les is die we hieruit moeten trekken, dan is het wel deze: verbind met elkaar en laat je niet uitspelen.

Miniworld is meer dan een verzameling treinen en gebouwen; het is een symbool. Als wij als community niet voor elkaar opkomen en niet laten zien hoe waardevol dit soort plekken zijn, dan wordt het straks heel stil in Nederland.

Laten we deze frustratie niet laten omslaan in apathie, maar omzetten in verbondenheid. Ik blijf dit dossier volgen, want dit is nog niet het laatste hoofdstuk van dit drama.

Wat vinden jullie? Is dit het einde van de Rotterdamse miniatuurtraditie, of is er een grens bereikt waarop de stad moet inbinden? Laat je horen.

Een korte mededeling

Zoals jullie misschien gemerkt hebben, ben ik momenteel nog op vakantie in Italië om even op te laden, de laatste week is ingegaan. Hoewel de actualiteit rondom Miniworld me raakt en ik dit artikel absoluut wilde delen, zal het op de website de komende dagen iets rustiger blijven.

Zodra ik terug ben, staan er mooie nieuwe ontwikkelingen op de planning voor de Model Rail Reporter. Zoals de trouwe lezers inmiddels hebben gezien, is de nieuwsbrief-sectie live! Wil je als eerste op de hoogte zijn van mijn vervolgonderzoek naar deze situatie, nieuwe projecten en handige tips? Schrijf je dan hieronder alvast in voor de nieuwsbrief. Zo mis je na mijn vakantie gegarandeerd niets.