Soms bezoek je een modelspoorbeurs om er simpelweg een mooie reportage van te maken. En soms ontstaat er rondom zo’n bezoek iets meer. Dat laatste was voor mij het geval tijdens de Modellbahn Tage in Dorsten. Niet alleen vanwege de bijzondere locatie en alles wat er tijdens de beurs te zien was, maar vooral omdat deze zondag het begin vormde van een nieuwe samenwerking tussen Model Rail Reporter en de beurzen van Breidenbach.
Onlangs werd ik door Breidenbach benaderd met de vraag of ik hun beurzen wilde gaan vastleggen. Een uitnodiging waar ik graag op inga, want het sluit eigenlijk precies aan bij een belangrijk onderdeel van wat ik met Model Rail Reporter wil doen: verbinding zoeken binnen de modelspoorhobby en een podium bieden aan de mensen, verenigingen, evenementen en organisaties die deze hobby mogelijk maken.
Dorsten was de eerste beurs die ik vanuit deze nieuwe samenwerking bezocht. En hoewel ik natuurlijk al langer met mijn camera op modelspoorbeurzen rondloop, voelde deze dag daardoor toch een beetje als een eerste kennismaking.
Eerst ontdekken hoe we dit gaan doen
Bij een samenwerking als deze vind ik het belangrijk dat er ruimte blijft om mijn eigen verhaal te maken. Ik wil een beurs laten zien zoals ik hem zelf tijdens mijn bezoek ervaar en de kijker als het ware met mij mee laten lopen.
Die vrijheid kreeg ik in Dorsten volledig.
Zowel Willie Breidenbach als Dennis Breidenbach hebben mij alle ruimte en vertrouwen gegeven om mijn eigen opnames te maken. Geen lijst met dingen die verplicht in beeld moeten komen en geen verhaal dat vooraf al voor mij is ingevuld. Gewoon rondlopen, kijken, filmen en uiteindelijk mijn eigen reportage maken.
Dat vertrouwen waardeer ik enorm.
Tegelijkertijd betekende deze eerste editie voor mij ook een beetje oriënteren. Hoe wil ik de toekomstige reportages van deze beurzen gaan invullen? Wat kan ik behalve de beurs zelf nog meer laten zien? En hoe kan ik ervoor zorgen dat iedere reportage zijn eigen verhaal krijgt?
Grappig genoeg ontstaan tijdens het monteren van de beelden uit Dorsten inmiddels vanzelf alweer nieuwe ideeën. Bij toekomstige edities wil ik bijvoorbeeld tijdens de beurs zelf wat vaker iets vertellen over wat ik tegenkom. Maar ook het gedeelte vóórdat de deuren voor de bezoekers opengaan biedt mogelijkheden.
Want een beurs begint natuurlijk niet op het moment dat de eerste bezoeker binnenstapt.
Er wordt opgebouwd, handelaren en deelnemers richten hun plaatsen in, modelspoorbanen worden bedrijfsklaar gemaakt en langzaam verandert een lege ruimte in een modelspoorbeurs. Ook daar wil ik in de toekomst graag meer van laten zien. Juist omdat Willie en Dennis mij ook daarvoor de ruimte willen geven.
Modelspoor tussen het mijnverleden
De locatie in Dorsten maakte deze eerste reportage direct bijzonder.
De Modellbahn Tage vonden plaats in de voormalige mijngebouwen van Zeche Fürst Leopold. Alleen al het betreden van de hal maakte indruk op mij. Het was voor mij de eerste keer dat ik een modelspoorbeurs bezocht in zo’n bijzondere industriële omgeving.
Vooral de grote hal met de vele kettingen die nog boven de ruimte hangen, herinnert voortdurend aan het oorspronkelijke gebruik van het gebouw. Hier werd vroeger de kleding van de mijnwerkers omhoog gehangen. Nu stonden daaronder modelspoorbanen en verkooptafels.
Die combinatie werkt verrassend goed.
Het industriële karakter is niet weggepoetst en juist daardoor heeft deze beurs een sfeer die je in een gewone evenementenhal niet snel zult vinden. Voordat de bezoekers binnenkwamen heb ik daarom ook bewust beelden van de nog lege hal gemaakt. Zonder de drukte eromheen krijg je pas echt een goed beeld van de ruimte waarin de beurs wordt gehouden.
Banen, treinen, modelbouw en speelgoed
Natuurlijk kwam ik uiteindelijk vooral voor hetgeen waarvoor de bezoekers naar Dorsten kwamen: de beurs zelf.
Er waren verschillende modelspoorbanen te bekijken en één daarvan was de baan van Willie Breidenbach zelf. Daar ga ik op dit moment nog niet te veel over verklappen. Juist omdat we deze samenwerking willen voortzetten, lijkt het mij leuk om tijdens toekomstige reportages ook wat uitgebreider bij bepaalde banen, deelnemers en verhalen stil te staan.
Er hoeft tenslotte niet alles in één video verteld te worden.
Daarnaast was er behoorlijk wat te koop. Uiteraard veel modeltreinen, locomotieven, wagons en andere zaken voor de modelspoorhobby, maar ook andere modelbouwartikelen en speelgoed. Daarmee was er genoeg om tussen het filmen door zelf regelmatig even bij stil te blijven staan.
En ja, dat blijft gevaarlijk wanneer je zelf modelspoorder bent.
Druk, maar volgens Breidenbach kon het drukker
Zelf heb ik de beurs gedurende een groot deel van de dag als behoorlijk druk ervaren. Er liepen veel bezoekers door de hal en ook later op de middag was de beurs zeker niet leeg.
Vanuit de organisatie werd daar overigens iets anders naar gekeken. Voor de begrippen van Breidenbach had de beurs drukker bezocht mogen worden.
Dat verschil in perspectief vind ik eigenlijk interessant. Als bezoeker en filmer zie je vooral wat er op dat moment voor je gebeurt. Een organisator kan het vergelijken met eerdere edities, andere locaties en bezoekersaantallen die hij gewend is.
Feit blijft dat er ook gedurende de middag nog bezoekers binnen waren en er rondom de verschillende stands en banen genoeg activiteit te zien was.
Ook aan de verzorging ontbrak het niet. De catering werd verzorgd door de vrouw van Dennis en ook daar werd goed voor de aanwezigen gezorgd. Voor mij hoorde dat uiteindelijk allemaal bij de gastvrije ontvangst die ik gedurende de dag heb ervaren.
Een samenwerking met vertrouwen
Misschien is dat uiteindelijk wel het belangrijkste wat ik uit deze eerste dag meeneem.
Mijn ervaring met Willie en Dennis was bijzonder prettig. Vanaf het begin was duidelijk dat ik de vrijheid krijg om mijn eigen reportages te maken. Eerlijk laten zien wat ik tegenkom, mijn eigen beelden kiezen en daar vervolgens mijn eigen verhaal van maken.
Dat is voor Model Rail Reporter belangrijk.
Een samenwerking betekent voor mij namelijk niet dat een video ineens een reclamefilm moet worden. Ik wil dezelfde maker blijven die ik daarvoor ook was: nieuwsgierig rondlopen, kijken wat er gebeurt en proberen de sfeer zo goed mogelijk bij de kijker thuis te brengen.
Dat zij mij daarin het vertrouwen geven, biedt juist ontzettend veel mogelijkheden.
Dorsten was daarom vooral het begin. De bedoeling is dat ik in de toekomst vaker beurzen van Breidenbach ga bezoeken en vastleggen. Daardoor hoeven we niet iedere keer hetzelfde verhaal te vertellen, maar kunnen we juist verder kijken. Naar de banen, naar deelnemers en handelaren, naar de organisatie en misschien ook naar alles wat er achter de schermen gebeurt voordat een beurs überhaupt zijn deuren opent.
Daar verheug ik mij op.
Weer een deur die opengaat
Het is mooi om te zien hoe Model Rail Reporter zich op deze manier langzaam verder ontwikkelt.
Wat ooit vooral begon met eropuit gaan met een camera, brengt mij inmiddels steeds vaker in contact met mensen en organisaties binnen de modelspoorwereld. En met deze nieuwe samenwerking is er opnieuw een deur opengegaan.
Voor mij is dat een welkome aanvulling op dit hobbyproject.
Niet omdat Model Rail Reporter daardoor ineens iets anders moet worden, maar juist omdat het meer mogelijkheden geeft om te doen waarvoor ik ermee op pad ga: de hobby ontdekken, mensen en initiatieven met elkaar verbinden en al dat moois vervolgens bij de kijker thuisbrengen.
Dorsten was daarvoor een bijzonder fijne eerste kennismaking.
Een weekend vol modelspoor
Met de Modellbahn Tage kwam tegelijkertijd een behoorlijk intensief modelspoorweekend ten einde.
Vrijdag bezocht ik de eerste editie van Modelbouw Weekend Hardenberg. Vanuit Hardenberg ben ik vervolgens doorgereisd naar Duitsland, waar ik verbleef om zondag naar Dorsten te kunnen gaan. Daarmee werd het een weekend waarin ik niet alleen ontzettend veel heb gefilmd, maar zelf ook weer nieuwe kanten van de hobby heb kunnen ontdekken.
En daarna begint natuurlijk het gedeelte dat de kijker niet ziet: de montagekamer.
De reportage uit Hardenberg is inmiddels online gekomen. Ook heb ik de afgelopen tijd de laatste hand gelegd aan mijn reportage vanuit het Modelspoormuseum in Sneek. Die productie staat inmiddels klaar, maar verschijnt door alle recente activiteiten iets later dan oorspronkelijk gepland.
En ondertussen liggen de vele beelden uit Dorsten alweer in de montage.
Het zijn drukke dagen en het monteren van al die verschillende producties blijft soms een behoorlijke uitdaging. Maar wanneer ik terugkijk op dit weekend, overheerst vooral het plezier.
Een nieuwe beurs in Hardenberg, vervolgens Duitsland in, een bijzondere locatie in Dorsten, een gastvrije ontvangst en het begin van een samenwerking waarvan ik verwacht dat we er nog veel mooie reportages uit kunnen halen.
De eerste Modellbahn Tage Dorsten voor Model Rail Reporter zit erop. Maar wat mij betreft is dit verhaal pas net begonnen. 🚂🎥❤️
Over de auteur
